زندگی من در زلالی چشمان تو خلاصه شده

زندگی من در نفس های بازدم تو جاری شده

زندگی من در همین از تو نوشتن ها وسعت یافته

نفس کشیدن من تنها با یادآوری زنده بودن تو امکان پذیر است

همین که گاه نگاه چشمان پر از عشق یا سردی تو را می بینم برایم کافی و قانع

کننده است که زندگی زیباست

اگر روزی از دیار من سفر کنی با چشمانی نابینا شده از گریستن در نبودت

جای قدمهایت را بر روی سنگ فرش خیابان گل باران می کنم.

ميرسه روزي كه بي من روزها را سر كني 

عشق فراموش كردن نيست بلكه بخشيدن است 

عشق گوش دادن نيست بلكه درك كردن است 

عشق ديدن نيست بلكه احساس كردن است

عشق جا زدن وكنار كشيدن نيست بلكه صبر كردن و ادامه دادن است . . .

هدیه اصلی من برای روز تولدت قلبمه که با تمام وجود تقدیمت میکنم

يك بوسه ز لبهاي تو در خواب گرفتـــــم

گويي كه گل از چشمه‌ي مهتاب گرفتـــــم

در بركه‌ي اشكم همه دم نقش تو ديـــــدم

اين هديه‌ي خوبيست كه از آب گرفتــــــم

هـــرگز نتواني كه ز من دور بمـــــــــــاني

چون در دل خود عكس تو را قاب گرفتم

ای سربلند تر از هر فصل وای با شکوه تر از ماه تو را دوست دارم تو را که

زاده فصل سبز انتظاری تویی که نگاهت, کلامت و سلامت همگی بوی بهار

می دهند تو را دوست دارم بدون آنکه بدانم چرا؟

هر گاه دفتر محبت را ورق زدي

هر گاه در زير پايت صداي خش خش برگها را احساس كردي

هر گاه در ميان ستارگان اسمان تك ستاره اي خاموش ديدي

براي يك بار در گوشه اي از ذهن خود نه به زبان بلكه از ته قلب بگو :

يادت بخير.....!